Zanim obrazy medialne zaczęły miliony razy powielać widoczność poszczególnych osób, ludzie spotykali się przede wszystkim w ramach bezpośrednio współdzielonej rzeczywistości.

Z perspektywy YourLoveCode podstawowy mechanizm tworzenia par był taki sam jak obecnie. Wygląd zewnętrzny był pierwszym i istotnym nośnikiem podobieństwa, piękna, przyciągania i intuicyjnego dopasowania. Różniły się przede wszystkim zasięg, częstotliwość powtórzeń i siła medialnego wzmocnienia.

Miłość przed mediami nie opisuje więc świata bez piękna, wyboru ani fizycznego przyciągania. Ludzie łączyli się tam, gdzie podobieństwo, dopasowanie, rezonans i synchronizacja były już obecne.

Wspólnie spędzany czas, bezpośrednia obecność, wspólny rytm, kontakt emocjonalny, język i rytuały nie tworzyły tej struktury. Czyniły ją odczuwalną, wzmacniały jej działanie i mogły wspierać jej stabilizację.

Porównania społeczne istniały również wcześniej, ale pozostawały silniej związane z konkretnymi społecznościami i rzeczywistymi spotkaniami.

Dziś obrazy medialne zwielokrotniają widoczność i obecność emocjonalną. Tam, gdzie dopasowanie już istnieje, wielokrotnie powtarzane obrazy mogą działać jak wzmacniacze w kwantowym polu emocji – na poziomie biologicznym, intelektualnym, emocjonalnym, estetycznym i energetycznym.

Bez podobieństwa strukturalnego nie tworzą jednak rzeczywistego połączenia pary.

Artykuły z tej serii pokazują, jak zmieniały się warunki synchronizacji i współdzielonej rzeczywistości pod wpływem demografii, języka, pisma, religii, druku, nowoczesnych mediów i nakładania się kolejnych warstw.

Dla YourLoveCode seria ta ukazuje współdziałanie wyglądu zewnętrznego, reguły 5× podobieństwa, rzeczywistej obecności, czasu, rezonansu i synchronizacji.

Podważa ona przekonanie, że osoba przedstawiana przez media jako szczególnie piękna jest z tego powodu jednakowo atrakcyjna lub dopasowana do wszystkich.

Rzeczywiste pary nie idą na kompromis w kwestii piękna. Piękno nie działa jak uniwersalny ranking, lecz jako wzajemnie dopasowane piękno.

Podobieństwo rozpoznaje podobieństwo.

Połączenie powstaje tam, gdzie wygląd zewnętrzny, głębsze podobieństwo strukturalne, rezonans, synchronizacja, rzeczywiste spotkanie i czas wzajemnie się wzmacniają.